ਹਰ ਘੰਟਾ 100 ਗ੍ਰਾਮ ਕਾਰਬਸ ਨੇ ਸਾਈਕਲਿਸਟਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਵਧਾਈ—ਗਲਾਈਕੋਜਨ ਨਹੀਂ

ਸਾਰ: ਚਾਰ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਤੀਖੀ ਰਾਈਡ ਦੌਰਾਨ, ਜੋ ਸਾਈਕਲਿਸਟ ਹਰ ਘੰਟੇ 100 g ਕਾਰਬਸ ਲੈਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ 60 g ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਪਾਵਰ ਗੁਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਗਲਾਈਕੋਜਨ ਲਗਭਗ ਇੱਕੋ ਹੀ ਰਹੀ। ਇਹ ਰੈਂਡਮਾਈਜ਼ਡ, ਡਬਲ‑ਬਲਾਇੰਡ ਕ੍ਰਾਸ‑ਓਵਰ ਅਧਿਐਨ 15 ਤਿਆਰ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ‘ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਗਲਾਈਕੋਜਨ‑ਸੇਵਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ 1:0.8 ਗਲੂਕੋਜ਼‑ਫਰਕਟੋਜ਼ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ, ਇਸਦੀ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ‘ਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰਾਂਗੇ।

---

ਸਭ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ Bike ’ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇਂਧਨ = ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਲਾਈਕੋਜਨ ਬਚਤ। ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਰੈਂਡਮਾਈਜ਼ਡ ਟ੍ਰਾਇਲ ਇਸ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 100 g ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟਾ ਲੈ ਰਹੇ ਸਾਈਕਲਿਸਟ ਚਾਰ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਹੇ, ਜਦਕਿ 60 g ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਫੇਡ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਗਲਾਈਕੋਜਨ ਲਗਭਗ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਸੀ।

ਅਧਿਐਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਸਾਊਦਰਨ ਡੈਨਮਾਰਕ ਤੋਂ ਹੈ ਅਤੇ Medicine & Science in Sports & Exercise (2026) ‘ਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉੱਚ‑ਕਾਰਬ ਫਿਊਲਿੰਗ ਸਿਰਫ਼ ਟੈਂਕ ਭਰਨ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ।

ਅਧਿਐਨ: ਉਹ ਕੀ ਕੀਤਾ?

• ਡਿਜ਼ਾਇਨ: ਰੈਂਡਮਾਈਜ਼ਡ, ਡਬਲ‑ਬਲਾਇੰਡ, ਕ੍ਰਾਸ‑ਓਵਰ।
• ਭਾਗੀਦਾਰ: 15 ਤਿਆਰ ਪੁਰਸ਼ ਸਾਈਕਲਿਸਟ/ਟਰਾਇਥਲੈਟ।
• ਪ੍ਰੀ‑ਟੈਸਟ ਡਾਇਟ: ਹਰ ਟੈਸਟ ਤੋਂ 24 ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ‑ਸੰਪਨ ਡਾਇਟ।
• ਰਾਈਡ: 240 ਮਿੰਟ ਦੀ ਇੰਟਰਮੀਟੈਂਟ ਸਾਈਕਲਿੰਗ, ਹਰੇਕ ਰਾਈਡਰ ਦੀ ਤਾਜ਼ਾ 15‑ਮਿੰਟ ਟਾਈਮ‑ਟ੍ਰਾਇਲ ਮੀਨ ਪਾਵਰ ਦੇ 60 % ‘ਤੇ, ਉੱਚ‑ਤੀਵਰਤਾ ਇੰਟਰਵਲਾਂ ਨਾਲ।
• ਟੈਸਟ: ਰਾਈਡ ਦੇ ਬਾਅਦ 15‑ਮਿੰਟ ਟਾਈਮ‑ਟ੍ਰਾਇਲ (TT) ਜੋ ਪਹਿਲੀ 15‑ਮਿੰਟ TT ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
• ਵੈਰੀਏਬਲ: 60 g / h (CHO60) ਵਿਰੁੱਧ 100 g / h (CHO100) ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ, ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਜੈਲਾਂ ਦੁਆਰਾ 1 : 0.8 ਗਲੂਕੋਜ਼ : ਫਰਕਟੋਜ਼ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ।
• ਮਾਪ: ਰਾਈਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵੈਸਟਸ ਲੈਟਰਾਲਿਸ ਦੀ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਬਾਇਓਪਸੀ, ਪੂਰੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਓਕਸੀਡੇਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਖੂਨ ਸ਼ੁਗਰ।

ਕ੍ਰਾਸ‑ਓਵਰ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਰਾਈਡਰ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਨੂੰ ਅਜ਼ਮਾਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਲਨਾ ਬਹੁਤ ਸਪੱਸ਼ਟ। ਨਾ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਖੋਜਕਾਰਾਂ ਨੂੰ।

ਮੁੱਖ ਨਤੀਜਾ: 4 ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਘੱਟ ਫੇਡ

ਖੋਜਕਰਾਂ ਨੇ “ਡਿਊਰੇਬਿਲਟੀ” ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ – ਲੰਮੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਿੰਨਾ ਘਟਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ 15‑ਮਿੰਟ TT ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਘੱਟੀ, ਪਰ ਘਟਾਓ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵੱਖਰੀ ਸੀ:

• CHO60: –9.3 % (± 2.0)
• CHO100: –6.4 % (± 1.7)
• ਫਰਕ: ਅੰਕਗਣਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ (P = 0.025)

ਅਬਸੋਲੂਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਅਖੀਰਲੇ TT ਵਿੱਚ ਔਸਤ ਪਾਵਰ 100 g/h ਨਾਲ 60 g/h ਨਾਲੋਂ 9 W ਉੱਚੀ ਸੀ (P = 0.028)। 9 W ਥੋੜਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਲੰਮੀ ਦੌੜ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਚ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੌਣ ਵ੍ਹੀਲ ‘ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਪਲਾਟ ਟਵਿਸਟ: ਗਲਾਈਕੋਜਨ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਨਹੀਂ

ਸਪੱਸ਼ਟ ਅਨੁਮਾਨ ਸੀ ਕਿ ਵੱਧ ਕਾਰਬਸ = ਘੱਟ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਗਲਾਈਕੋਜਨ ਖਪਤ। ਬਾਇਓਪਸੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ। ਦੋਹਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗਲਾਈਕੋਜਨ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਘਟਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਈਡ‑ਪੋਸਟ ਲੈਵਲ ਅੰਕਗਣਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਕੋ ਹੀ ਸਨ:

• CHO60: 192 ± 99 mmol·kg⁻¹ ਡਰਾਈ ਵਜ਼ਨ
• CHO100: 209 ± 111 mmol·kg⁻¹ ਡਰਾਈ ਵਜ਼ਨ
• P = 0.56

ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਫਰਕ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ “ਕੋਈ ਪਤਾ ਲੱਗਣਯੋਗ ਫਰਕ ਨਹੀਂ” ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ “ਜ਼ੀਰੋ ਪ੍ਰਭਾਵ” ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਲੇਖਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ 100 g/h ਨੇ ਡਿਊਰੇਬਿਲਟੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਿਆ, ਪਰ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਗਲਾਈਕੋਜਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ‘ਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।

ਬਦਲਿਆ ਜੋ: ਪੂਰੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਕਾਰਬ ਓਕਸੀਡੇਸ਼ਨ

ਉੱਚ ਕਾਰਬ ਇਂਟੇਕ ਨੇ ਇਹ ਬਦਲਿਆ ਕਿ ਸ਼ਰੀਰ ਰਾਈਡ ਦੌਰਾਨ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਕਿੰਨੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਰ੍ਹਾ ਬਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ:

• CHO60: ਸ਼ੁਰੂ ’ਚ 2.6 ± 0.6 g·min⁻¹, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1.9 ± 0.4 g·min⁻¹
• CHO100: ਸ਼ੁਰੂ ’ਚ 2.6 ± 0.4 g·min⁻¹, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 2.3 ± 0.5 g·min⁻¹ ਤੱਕ ਘਟਿਆ
• Condition × Time ਇੰਟਰੈਕਸ਼ਨ: P = 0.047

ਖੂਨ ਸ਼ੁਗਰ ਦੋਹਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹੀ (CHO60: 5.6‑5.7 mmol·L⁻¹, CHO100: 6.0‑6.1 mmol·L⁻¹)। ਇਸ ਲਈ 60 g/h ਗਰੁੱਪ ਹਾਈਪੋਗਲਾਈਸਿਮੀਆ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। 100 g/h ਦੀ ਐਡਵਾਂਟੇਜ ਖੂਨ ਸ਼ੁਗਰ ਬਚਾਉਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਡਾਟਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਧੂ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਫਿਊਲ ਵਜੋਂ ਉਪਲਬਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਈਡ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਚ ਕਾਰਬ ਓਕਸੀਡੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਯਾਂਤ੍ਰਿਕੀ (ਦਿਮਾਗ, ਆਂਤਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਟਿਸ਼ੂ) ਅਜੇ ਤੱਕ ਪੱਕੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ – ਇਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਸਪੈਕੁਲੇਸ਼ਨ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਵੇਖੀ ਗਈ ਤੱਥ।

ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਮਤਲਬ ਰੱਖਦਾ ਹੈ

ਕੌਣ ਲਾਭਪਾਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ

• ਲੰਬੀ ਸੈਸ਼ਨ ਜਾਂ ਰੇਸ (ਲਗਭਗ 3 ਘੰਟੇ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ) ਵਾਲੇ ਰਾਈਡਰ ਅਤੇ ਟਰਾਇਥਲੈਟ। ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ 4 ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਾਭ ਅੰਤ ‘ਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
• ਐਥਲੀਟ ਜੋ ਇਵੈਂਟ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ (ਆਖਰੀ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਬ੍ਰੇਕਅਵੇ ਜਾਂ ਫਿਨਿਸ਼ ਸਪ੍ਰਿੰਟ) ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
• ਗਟ‑ਟ੍ਰੇਨਡ ਐਥਲੀਟ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਚ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਇਂਟੇਕ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਡੋਜ਼

• ਲਕਸ਼: 100 g ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟਾ।
• ਅਨੁਪਾਤ: ਗਲੂਕੋਜ਼ ਅਤੇ ਫਰਕਟੋਜ਼ ਨੂੰ ਲਗਭਗ 1 : 0.8 ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਡਰਿੰਕਸ ਅਤੇ ਜੈਲਾਂ ਦੇ ਲੇਬਲ ‘ਚ ਇਹ ਅਨੁਪਾਤ ਲੱਭੋ – ਕਈ ਸਪੋਰਟਸ ਉਤਪਾਦ ਇਸ ਮਿਲਾਉਟ ‘ਚ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
• ਸਰੋਤ: ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਨੂੰ ਡਰਿੰਕ ਮਿਕਸ ਅਤੇ ਜੈਲਾਂ ‘ਚ ਵੰਡੋ, ਇਕੱਲੇ ਸਰੋਤ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਾ ਹੋਵੋ।

ਟਾਈਮਿੰਗ

• ਅਧਿਐਨ ਨੇ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਨੂੰ ਚਾਰ ਘੰਟਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਹਰ ਘੰਟੇ ਸਮਾਨ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਛੋਟੇ ਡੋਜ਼ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਵੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਅਨਿਯਮਤ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ।
• ਰਾਈਡਰਾਂ ਨੇ ਟੈਸਟ ਤੋਂ 24 ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ‑ਸੰਪਨ ਡਾਇਟ ਖਾਈ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀ‑ਇਵੈਂਟ ਲੋਡਿੰਗ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੋ।

ਆਪਣੀ ਗਟ ਤਿਆਰ ਕਰੋ

• ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ 60 g ਤੋਂ 100 g / h ਤੱਕ ਝਟਪਟ ਬਦਲਣਾ ਪੇਟ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਦਮ‑ਦਰ‑ਕਦਮ ਵਾਧਾ ਕਰੋ, ਕਈ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੰਬੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ‘ਚ, ਅਤੇ ਰੇਸ‑ਦੇਂ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਕਰੋ।
• ਜੇ ਤੁਸੀਂ 100 g/h ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਹਦ ਤੱਕ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਘੱਟ ਡੋਜ਼ ਉੱਚ ਡੋਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਰਹੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਚ ਡੋਜ਼ ਨਾਲ ਐਸਿਡਿਟੀ ਦੀ ਅਸੁਵਿਧਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਕੌਣ ਪਹਿਲਾਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ

• ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ 2‑3 ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸੈਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ – ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗਰੁੱਪ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ।
• ਉਹ ਐਥਲੀਟ ਜੋ ਉੱਚ ਕਾਰਬ ਇਂਟੇਕ ‘ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਗੈਸਟਰੋ‑ਇੰਟੈਸਟਾਈਨਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਹਨ – ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸਲਾਹ ਲਓ।
• ਕੋਈ ਵੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਰਬੋਹਾਇਡਰੇਟ ਮੈਟਾਬੋਲਿਜ਼ਮ ਨਾਲ ਮੈਡੀਕਲ ਮਸਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ।

ਸੀਮਾਵਾਂ

ਅਧਿਐਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਮੂਨਾ ਛੋਟਾ (15 ਪੁਰਸ਼, ਸਭ ਤਿਆਰ ਸਾਈਕਲਿਸਟ/ਟਰਾਇਥਲੈਟ)। ਨਤੀਜੇ ਔਰਤਾਂ, ਉਮਰ‑ਵਧੇ ਐਥਲੀਟ, ਸ਼ੌਕੀਨੀ ਰਾਈਡਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਖੇਡਾਂ ‘ਚ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਤੁਲਨਾ صرف 60 g/h ਵਿਰੁੱਧ 100 g/h ਸੀ, ਇਸ ਲਈ 80 g/h ‘ਤੇ ਲਾਭ ਕਿੰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਹ ਅਜੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ। ਗਲਾਈਕੋਜਨ ਡਾਟਾ ਵਿੱਚ ਵਿਆਕਤੀਗਤ ਵੈਰੀਏਬਿਲਿਟੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ “ਨਲ‑ਫਲਸ” ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਫਿਰ ਵੀ, ਅਧਿਐਨ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 60 g/h ਨੂੰ ਸੀਮਾ ਮੰਨਣਾ ਗਲਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਊਲ ਲੰਬੀ ਰਾਈਡ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਗਲਾਈਕੋਜਨ ਮਾਪ ਨਾਲ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੇਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਗਟ ਟਰੈਨਡ ਹੈ, ਤਾਂ 1:0.8 ਗਲੂਕੋਜ਼‑ਫਰਕਟੋਜ਼ ਅਨੁਪਾਤ ਨਾਲ 100 g/h ਨੂੰ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ ਗੰਭੀਰ ਟੈਸਟ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚੋ।