ژلهای بیکربنات میانی مسیر: 12‑وات افزایشی در تست دوچرخهسواری سه ساعته
اگر بهترین زمان برای مصرف بیکربنات پیش از مسابقه نباشد، بلکه حین آن باشد چه خواهد شد؟ یک آزمایش تصادفی‑متقاطع جدید بر روی ۱۱ دوچرخهسوار آموزشدیده، ژلهای بیکربنات‑پلاس‑کربوهیدرات را در طول یک سواری سه ساعته آزمود. در وضعیت خسته پس از سواری، توان تست ۱۲‑دقیقهای ۱۲ وات بیشتر از حالت تنها کربوهیدرات شد و علائم گوارشی تفاوتی نشان نداد. اما در اسپرینتها و تلاشهای دو دقیقهای هیچ سود معنیداری دیده نشد؛ نمونه آزمایشی کوچک بود و محصولات توسط MNSTRY تأمین شد. در ادامه به جزئیات نتایج میپردازیم.
۱۰۰ گرم کربوهیدرات در ساعت سواران دوچرخهسوار را سریعتر نگه داشت — و گلیکژن دلیل نبود
چهار ساعت پس از یک سوار سخت، دوچرخهسوارانی که با ۱۰۰ گرم کربوهیدرات در ساعت تغذیه میکردند، نسبت به آنهایی که ۶۰ گرم میخوردند، کمتر توان خود را از دست دادند. جالب اینجاست که گلیکژن عضلانی آنها تقریباً یکسان بود. این مطالعه تصادفی، دوسوکور و متقاطع با ۱۵ مرد آموزشدیده نشان میدهد که چیزی فراتر از صرفهجویی در گلیکژن در عملکرد وجود دارد. در ادامه به جزئیات پروتکل ۱:۰٫۸ گلوکز‑فروکتوز، نحوهٔ استفاده از آن، و کسانی که باید این روش را رها کنند میپردازیم.