وگنها چهار هفته کریاتین مصرف کردند: پرشها بهبود یافت اما اسپرینت تغییری نکرد
وگنها تقریباً هیچ کریاتین غذایی دریافت نمیکنند؛ آیا مصرف مکمل میتواند اثر قابلتوجهی داشته باشد؟ در یک آزمایش تصادفی، سهکوری و کنترلدار با پلاسیبو، ۲۰ وگن فعال به مدت چهار هفته روزانه ۰٫۱ گرم بهازای هر کیلوگرم وزن بدن کریاتین مونوهیدرات دریافت کردند. نتایج نشان داد عملکرد پرش بهبود یافت و ترکیب بدنی تغییر کرد، اما تستهای اسپرینت، قدرت دست و کشش میانهران بدون تغییر باقی ماند.
پاراژنین در برابر کافئین: ترکیبی که برنده شد و نجاتدهندهٔ خواب
پاراژنین، متابولیت اصلی کافئین، بهتازگی در یک آزمایش با ۱۴ قایقران در مقابل کافئین مقایسه شد. ترکیب ۲۰۰ میلیگرم هر کدام نسبت به دارونما عملکرد بهتری در مسیر ۲۰۰۰‑متری نشان داد، اما اثر آن کوچک بود (d = 0.30). هیچیک از این ترکیبات بهتنهایی بهوضوح عملکرد را بهبود ندادند، در حالی که پاراژنین بهتنهایی توانست خواب ذهنی را بهتر حفظ کند. در ادامه به جزئیات اعداد، محدودیتها و گروههایی که ممکن است از این ترکیب سود ببرند، پرداخته میشود.
یک کپسول قارچی VO2max را ۱۴٫۸٪ ارتقا داد — اما نکتهای مهم وجود دارد
یک کپسول قارچی به مدت ۴۰ روز مصرف شد و VO2max ورزشکاران حدود ۱۴٫۸٪ افزایش یافت. اما مطالعهٔ مورد بررسی هیچ گروه دارونما، تصادفیسازی یا کورسازی نداشت و شرکتکنندگان همچنان به تمرین ادامه دادند. در این مقاله به جزئیات نتایج، محدودیتهای پژوهش و افرادی که باید با احتیاط به این یافته نگاه کنند، پرداخته میشود.
کریاتین HCl برتری یافت بر مونوهیدرات در بازیکنان فوتبال — هنوز آن را دور نریزید
یک آزمایش تصادفی با ۴۰ بازیکن فوتبال نشان داد که کریاتین HCl و اتیل استر پس از چهار هفته نسبت به مونوهیدرات ساده، در پرش، سرعت، چابکی و توان حداکثری عملکرد بهتری داشتهاند. هر سه فرم کریاتین نسبت به پلاسیبو بهبود یافتند، اما فرمهای پرزرقوبرق پیشرفت بیشتری در شاخصهای انفجاری نشان دادند. با این حال، این پژوهش تنها شامل ۱۰ ورزشکار در هر گروه است، دوزهای مصرفی در چکیده ذکر نشده و نتایج آن با برخی مطالعات پیشین همخوانی ندارد. در ادامه نتایج، محدودیتها و نکات قابلتأمل را بررسی میکنیم.
شگفتی اشواگاندا: بهجای افزایش قدرت، استقامت بهبود مییابد
اشواگاندا معمولاً بهعنوان تقویتکننده قدرت و حجم عضلانی تبلیغ میشود، اما یک متا‑تحلیل جدید نشان میدهد که اثر اصلی آن ممکن است در بهبود استقامت هوایی باشد. پژوهشگران ۱۳ کارآزمایی تصادفیشده و ۵۹۹ شرکتکننده را ترکیب کردند و بهدست آوردند که اثر ترکیبی g = ۰٫۵۴ برای استقامت هوایی است. افزایش قدرت نیز مثبت بود اما با اطمینان کمتری همراه است و دادههای مربوط به توان کم است. دوز پیشنهادی ۵۰۰‑۶۰۰ میگرم در روز از عصاره است، ولی بازه پیشبینی شامل صفر میشود.
کتون آیکیو در مسابقه کِپ اپیک کتونها را بالا برد اما تأثیری نداشت
در مسابقهٔ هشت روزهٔ کِپ اپیک، شرکتکنندگان روزانه دو بار نوشیدنی کتون آیکیو مینوشیدند و به حدود ۱ mM کتون در خون رسیدند، اما خستگی، ضربان قلب، سرعت واکنش و سرعت بهبودشان مشابه گروه دارونما بود. این آزمایش دو‑نهایتدار در شرایط واقعی مسابقهای بر روی R‑1,3‑بوتاندیول انجام شد، نه در آزمایشگاه. نویسندگان نتیجهگیری کردند که کتوستازی ملایم اثر مثبتی نداشت و نباید بوتاندیول را با استرهای کتون اشتباه گرفت. با تنها ۱۸ شرکتکننده، مطالعه محدودیتهای جدی دارد، اما برای کسانی که قصد خرید نوشیدنی گرانقیمت کتون برای بهبود ریکاوری دارند، هشداردهنده است.
12 میلیگرم آستاکسانتین به مدت ۲۸ روز: آسیب عضله و خستگی در ورزشکاران رزمی
یک آزمایش تصادفی جدید ۱۲ میلیگرم آستاکسانتین روزانه را در ورزشکاران جوان مرد تکواندو آزمون کرد. پس از ۲۸ روز، گروه مکمل نشان داد که مسیر کراتین‑کیناز متفاوتی نسبت به پلاسیبوی کنترل دارد، سطوح SOD بالاتر و نشانههای MDA و خستگی عاطفی‑فیزیکی کاهش یافتهاند. با این حال، نتایج خستگی صرفاً اکتشافی بود و تعامل گروه×زمان برای هیچ زیرمقیاسی معنیدار نشد. این مطالعه کوچک بود و فقط نشانگرهای بیولوژیکی را اندازهگیری کرد، نه عملکرد. در ادامه میبینیم چه نتایجی به دست آمده، چه محدودیتهایی دارند و چه کسانی ممکن است به این موضوع علاقهمند باشند.
کافئین پیشورزشی شریانها را سفت میکند؛ پودر چغندر قرمز این اثر را خنثی میکند
آزمایش تصادفی‑متقاطع اخیر نشان داد که دوزی معادل دوز پیشورزشی کافئین (۶ میلیگرم بر کیلوگرم) در طول ۲٫۵ ساعت، شاخصهای سفتی شریانی را افزایش میدهد. افزودن پودر چغندر قرمز حاوی ۴۰۰ میلیگرم نیتریت، این اثر را به سطح دارونما بازمیگرداند. فشار خون و عملکرد اندوتلیوم تغییر نکردند؛ بنابراین این اثر جزئی است و هشدار جدیای نمیدهد. این مطالعه تنها بر ۲۴ بزرگسال سالم و جوان و بهصورت تکبار مصرف انجام شد؛ به همین دلیل پرسشهای بسیاری درباره مصرف بلندمدت و تأثیر بر افراد مسن یا مبتلا به فشار خون بالا باقی میماند. در ادامه به بررسی دادهها، محدودیتها و نکاتی برای افرادی که بهطور ثابت از کافئین پیشورزشی استفاده میکنند، میپردازیم.
ترکیسترسین برای اولین بار بر IGF‑1 در مردان آزمایش شد؛ نتایج با ادعای اینفلوئنسرها متفاوت بود
یک تیم کوچک تحت رهبری دانشگاه بایلور ترکیسترسین را به یازده مرد جوان دادند و هیچ تأثیر آماری معناداری بر IGF‑1، نرخ متابولیسم استراحتی یا متابولیسم چربی‑کربوهیدرات مشاهده نشد. اعداد بهسوی جهت دلخواه بازاریابان مکمل گرایش یافتند، اما نتوانستند آستانهٔ معنیداری آماری را عبور کنند. به عبارت دیگر، تغییرات دیده شده صرفاً تصادفی و غیرقابل استنادی بود. این نتایج نشان میدهد که ادعای رشد سریع عضله توسط این ترکیب هنوز ثابت نشده است.
تریبولوس ترستریس در بازیکنان برتر راگبی ناکام ماند: آزمایش ۵ هفتهای
تریبولوس ترستریس بهعنوان یک تقویتکنندهٔ طبیعی تستوسترون و سازندهٔ عضله تبلیغ میشود که میتواند در کمتر از یک ماه نتایج چشمگیری بدهد. پژوهشگران این ادعا را در یک آزمون دوسوکوره روی بازیکنان برتر لیگ راگبی ارزیابی کردند. هر دو گروه، حتی گروه دارونما، قدرت و جرم بدون چربی بیشتری پیدا کردند و هیچ تغییری در نسبت تستوسترون/اپیتستوسترون ادراری مشاهده نشد.
کراتین به زنان مبتلا به آرتروز زانوی دردناک کمک میکند تا بهتر ایستاده شوند؛ نه بهگونهای که تصور میکنید
کراتین معمولاً برای وزنهبرداران جوان تبلیغ میشود، اما یک آزمون تصادفی‑دو سویانه در نشریه *Medicine & Science in Sports & Exercise* آن را در زنان پسقاعدگی دارای آرتروز زانو بررسی کرد. پس از ۱۲ هفته تمرین توانپایینی، نمره تست ایستادن زماندار گروه کراتین از ۱۵٫۷ به ۱۸٫۱ افزایش یافت؛ در مقابل گروه دارونما تقریباً ثابت ماند. کراتین همچنین سفتی، جرم لاغر ماهیچهای و کیفیت زندگی را بهبود داد، اما در کاهش درد و بهبود حداکثر قدرت پرس‑پای زیرین برتریی نسبت به دارونما نشان نداد. در این مقاله نکات کلیدی این نتایج و افرادی که ممکن است از این ترکیب بهرهمند شوند، بررسی میشود.
قهوه کمدوز کافئین در ورزشکاران برتر، هیچ بهبود عملکرد اسپرینت ایجاد نکرد
فکر میکنید قهوهٔ پیشتمرینیتان اسپرینتهایتان را بهبود میبخشد؟ یک مطالعهٔ تصادفی‑دوبلکور با ۱۵ ورزشکار رزمی سطح ملی نشان داد که دوزهای ۱٫۵ و ۳ میلیگرم/کیلوگرم کافئین (حدود ۱۰۰ و ۲۰۰ میلیگرم برای یک ورزشکار ۶۸ کیلوگرمی) هیچ تغییری در عملکرد اسپرینتهای مکرر ایجاد نکردند. این فقط یک نتیجهٔ منفی در یک پژوهش کوچک است و نشانگر «شکست» کافئین نیست؛ اکثر تحقیقات مثبت از دوزهای ۳ تا ۶ میلیگرم/کیلوگرم استفاده کردهاند. در ادامه محاسبهٔ دوز، نکات مهم و راهنمای عملی برای استفادهٔ بهتر پیش از جلسهٔ سختتان آورده شده است.
این فرم کارنیتین توان اسپرینت را تا ۱۵٪ افزایش داد و لکتات را کاهش داد
یک مطالعهٔ مقطعی در سال ۲۰۰۹ نشان داد که یک دوز تکبار ۴٫۵ گرم گلیسین پروپیونیل‑ال‑کارنیتین (GPLC) توان حداکثری و متوسط اسپرینت را در پنج بار دوچرخهسواری تمامعیار بین ۲٫۶٪ تا ۱۵٪ افزایش داد. همچنین سطح لکتات خون ۱۴ دقیقه پس از تمرین ۱۶٫۲٪ کمتر بود. عدد «۱۵٪» حداکثر این بازه است و میانگین افزایش نیست؛ علاوه بر این، پژوهش فقط شامل ۲۴ مرد در یک آزمایشگاه بود. مقاله به تفاوت GPLC با ال‑کارنیتین معمولی و ALCAR میپردازد، نظریهٔ نقش نیتریکاکسید را بررسی میکند و نشان میدهد چه کسانی میتوانند از آن واقعاً سود ببرند. همچنین به دوز، زمانبندی و محدودیتهای شواهد نگاه میکند.
گوارانا در مقایسه با کافئین: همان دوز، اما گوارانا توان اوج را افزایش داد
در یک آزمایش تصادفی‑متقابل با ۱۸ مرد فعال، گوارانا با همان دوز کافئینی که برای کافئین مصنوعی استفاده شد، توان خروجی اوج را ۴٪ نسبت به پلاسبو بالا برد، در حالی که کافئین بهمعنای آماری معنیدار نبود. با این حال، دو مداخلهٔ فعال از نظر آماری تفاوت معنیداری نداشتند؛ تفاوتها صرفاً توصیفی و اندک بودند. اینجا نکات مهم مطالعه و نحوهٔ استفادهٔ عملی از گوارانا آورده شده است.
شِلاجیت آزمایش شد: آیا «قیر کوهستانی» میتواند تستوسترون را واقعاً افزایش دهد؟
شِلاجیت، «قیر کوهستانی» هیمالیا که بهعنوان تقویتکنندهٔ طبیعی تستوسترون تبلیغ میشود، در یک کارآزمایی تصادفی، دوبلکور، کنترلشده با داروی پلاسبو بررسی شد. در مردان ۴۵ تا ۵۵ ساله، ۲۵۰ میلیگرم شِلاجیت خالص دو بار در روز بهمدت ۹۰ روز، بهطور معناداری تستوسترون کل، تستوسترون آزاد و DHEAS را نسبت به پلاسبو افزایش داد، در حالی که سطح LH و FSH ثابت ماند. نتایج امیدبخش هستند اما محدود به مردان میانسال میباشند و فقط سطوح هورمونی را نشان میدهند، نه عملکرد در باشگاه. هنگام خرید به خلوص محصول و آزمایشهای فلزات سنگین دقیقاً توجه کنید.
رودیاولا رُزا: پیشورزشی بدون استیمولانت برای کاردیوهای سنگین؟
یک آزمایش مقطعی در سال ۲۰۱۳ نشان داد که دوز تک ۳ mg/kg رودیاولا رُزا، یک ساعت قبل از مسابقهٔ ۶ مایلی دوچرخه، زمان تمام کردن را از ۲۵٫۸ به ۲۵٫۴ دقیقه کاهش داد. ضربان قلب در گرمکردن از ۱۴۰ به ۱۳۶ bpm افت کرد و احساس سختی تمرین از ۶٫۶ به ۶٫۰ کاهش یافت. این بهبود حدود ۱٫۵٪ است و بر پایهٔ نتایج ۱۸ شرکتکننده است، بنابراین شگفتانگیز نیست. با این حال، کاهش حس تلاش میتواند برای ورزشکاران استقامت که بهدنبال ارتقاء عملکرد بدون کافئین هستند، گزینهٔ جذابی باشد. در ادامه به بررسی دادهها و نکات عملی میپردازیم.
کریاتین و ریزش مو: افزایش ۵۶٪ DHT
یک پژوهش ۲۰۰۹ نشان داد که مصرف ۲۵ گرم کریاتین بهصورت بارگذاری در هفت روز، سطح دیهیدروتستوسترون (DHT) را ۵۶٪ افزایش میدهد، در حالی که تستوسترون تغییر نمیکند. چون DHT با الگوی ریزش مو مردانه مرتبط است، این نتایج باعث نگرانیهای فراوانی شد؛ اما مطالعه فقط بر ۲۰ بازیکن راگبی انجام شد، مدتاش سه هفته بود و ریزش مو را سنجیده نشد. مطالعات بعدی نتوانستند این افزایش DHT را بهطور مستمر تکرار کنند. در ادامه به بررسی دقیق این پژوهشها، گروههای مخاطب و راهکارهای عملی میپردازیم.
ZMA برای تستوسترون؟ ۸ هفته در بدنسازان هیچ نتیجهای یافت نشد
ZMA بهدلیل ادعاهای جسورانه دربارهٔ تستوسترون، ارتباطش با رسوایی BALCO و یک مطالعهٔ اولیه در فوتبال که بهنظر میرسید نتایج بزرگ میدهد، مشهور شد. سپس پژوهشگران آن را در آزمایشی دقیقتر بررسی کردند: ۴۲ مرد با تمرینات مقاومتی، بهصورت دوسوکور، هشت هفته برنامهٔ تمرینی استاندارد. سطح سرم زینک ۱۱‑۱۷٪ افزایش یافت اما معنادار نبود و هورمونها، قدرت، ترکیب بدنی، استقامت و توان آنافروغی تفاوتی با پلاسیبو نشان ندادند. در ادامه میخوانید که این مطالعه چه چیزی نشان داد و نشان نداد، چرا کمبود مواد معدنی سؤال جداگانهای است و بدنسازان باید بهجای آن چه کار کنند.
کراتین اتیل استر در مقابل مونوهیدرات: فرم گرانقیمت شکست
سازندگان مکملها معمولاً ادعای «پیشرفته» بودن را میزنند و میگویند جذب این فرمها بهتر از کراتین مونوهیدرات است. یک آزمون تصادفی دوسوکور در سال ۲۰۰۹، کراتین اتیل استر (CEE) را در برابر مونوهیدرات و پلاسیبو بر روی ۳۰ مرد مبتدی طی هفت هفته تمرین سنگین مقایسه کرد. نتایج نشان داد که CEE سطح سرم کراتین را کاهش و سطح سرم کراتینین را بهطور قابل توجهی افزایش میدهد؛ یعنی بیشتر بهعنوان محصول تجزیه شده از بدن دفع میشود. هر دو گروه کراتین عضله افزوده کردند اما هیچ بهبودی در قدرت، توان یا ترکیب بدنی مشاهده نشد. بنابراین نیازی به فرم گرانقیمت نیست؛ مونوهیدرات کافیست.
۳ گرم آرژینین + ۵۰۰ میلیگرم ویتامین سی: تستسترون ۲۶٪ افزایش مییابد در بدنسازان
آرژینین سالها بهعنوان تقویتکنندهٔ نیتریکاکسید مورد تبلیغات بیش از حد قرار گرفت؛ اما یک آزمایش تصادفی جدید که بههمراه ویتامین سی انجام شد، نتایج متفاوتی نشان داد. در ۵۰ بدنساز مرد، مصرف ۳ گرم آرژینین (بهصورت سه دوز) بههمراه ۵۰۰ میلیگرم ویتامین سی بهمدت ۴۵ روز باعث افزایش معنیدار تستسترون و VO₂max و کاهش وزن و چربی بدن شد، در حالیکه هورمون رشد، کورتیزول و تعادل نیتروژن تغییری نشان ندادند. ترکیبی ارزانقیمت و جذاب است، اما تنها از یک مطالعهٔ کوچک استخراج شده و افزایش تستسترون لزوماً منجر به رشد عضله نمیشود.
فوکوییدن استخراجشده از جلبک دریایی، قدرت دست را در افراد بالای ۶۰ سال در ۱۲ هفته ارتقا داد
کاهش نیروی بدنی با افزایش سن یکی از شایعترین مشکلات پیری است و برای همه امکان انجام تمرینات مقاومتی وجود ندارد. یک مطالعهٔ تصادفی ۱۲ هفتهای نشان داد که مصرف روزانهٔ ۱۶۵۰ میلیگرم «فوکوییدن» کممولکولی استخراجشده از جلبک، بهطور معناداری قدرت دست و عملکرد پیادهروی شش دقیقهای را در بزرگسالان بالای ۶۰ سال بهبود میبخشد. بهطور شگفتانگیزی حجم عضلانی تغییر نکرد و افزودن BCAA و ویتامین D هیچ منفعت افزایشی نداشت. این آزمایش کوچک و محدود به یک محصول برند خاص بود؛ بنابراین نتایج تنها سرنخی امیدوارکنندهاند، نه حکم قطعی.
۱ گرم کوئرستین در روز قبل از تمرینات کششی انحنادار: تغییر در IGF
چه اتفاقی میافتد وقتی به مدت ۱۴ روز پیش از یک جلسه سنگین کشش انحنادار، روزانه ۱ گرم کوئرستین میخورید؟ در یک مطالعهٔ کوچک با طراحی متقاطع و کنترل دارونما، نشانگرهای آسیب عضلانی مانند CK، LDH و میوگلوبین کاهش یافتند و IL‑6 هم پایین آمد. جالبتر این شد که پاسخ IGF‑I قویتر شد و قلهٔ IGF‑II چند روز زودتر از زمان معمول ظاهر شد. اگرچه تنها دوازده نفر شرکت کردهاند و هیچ دادهای دربارهٔ افزایش حجم عضله ارائه نشده؛ بنابراین این نتایج صرفاً یک علامت امیدبخش برای ریکاوری هستند، نه تضمینی برای رشد عضله.
سیتروین مالیت در مقابل ال‑سیتروین: آیا مالیت واقعاً مهم است؟
آیا باید سیتروین مالیت یا فقط ال‑سیتروین مصرف کنید؟ در یک آزمایش تصادفی، دوتابع، کنترلشده با دارونما و متقابل با ۴۳ نفر ورزشکار، هیچیک از این دو نسبت به دارونما برتری نداشت و مالیت نیز مزیتی افزایشی نشان نداد. نتایج نشان داد که در یکبار مصرف پیشورزش، بهبود قابل ملاحظهای در قدرت، توان یا تعداد تکرارها رخ نداده است. این مطالعه تنها یک جلسه پیشورزش را بررسی کرده و نمیتواند درباره مصرف طولانیمدت قضاوت کند؛ پس اگر بهدنبال صرفهجویی هزینه هستید، شاید نیازی به مالیت نداشته باشید.
۷۵۰ mg PA، ۲.۶٪ افزایش جرم لاغر در ۸ هفته — اما یک نکته مهم وجود دارد
یک مطالعهٔ کوچک نشان داد که مردان تمرینکرده که روزانه ۷۵۰ mg اسید فسفاتوئیک (PA) مصرف میکردند، در هشت هفته ۲.۶٪ جرم لاغر خود را افزایش دادند؛ در مقابل گروه دارونما تنها ۰.۱٪ رشد شد. قدرت اسکوات نیز با PA بیشتر شد: ۱۲.۷٪ نسبت به ۹.۳٪. اما تحلیل استاندارد نویسندگان تفاوتی معنادار نیافت. نتایج بر پایهٔ روشی آماری نرمکاهنده بوده که تنها بر ۱۶ شرکتکننده اعمال شده است. در ادامه به بررسی دوز، نتایج و این میپردازیم که چرا این مطالعهٔ آزمایشی بیشتر یک نشانهٔ امیدبخش است تا یک اثبات قطعی.