ژلهای بیکربنات میانی مسیر: 12‑وات افزایشی در تست دوچرخهسواری سه ساعته
اگر بهترین زمان برای مصرف بیکربنات پیش از مسابقه نباشد، بلکه حین آن باشد چه خواهد شد؟ یک آزمایش تصادفی‑متقاطع جدید بر روی ۱۱ دوچرخهسوار آموزشدیده، ژلهای بیکربنات‑پلاس‑کربوهیدرات را در طول یک سواری سه ساعته آزمود. در وضعیت خسته پس از سواری، توان تست ۱۲‑دقیقهای ۱۲ وات بیشتر از حالت تنها کربوهیدرات شد و علائم گوارشی تفاوتی نشان نداد. اما در اسپرینتها و تلاشهای دو دقیقهای هیچ سود معنیداری دیده نشد؛ نمونه آزمایشی کوچک بود و محصولات توسط MNSTRY تأمین شد. در ادامه به جزئیات نتایج میپردازیم.
استخراج میوه قهوه: ۲۰۰ میلیگرم کافئین باعث افزایش ۴٫۶٪ توان دوچرخهسواری شد
یک دوز کم ۲۰۰ میلیگرم کافئین از استخراج کل میوه قهوه به دوچرخهسواران آموزشدیده کمک کرد تا در مسابقهٔ ۱۵‑دقیقهای ۴٫۶٪ کار بیشتری انجام دهند. ادعای تسریع بازسازی گلیکوژن توسط این ترکیب تأیید نشد. این آزمایش تصادفی، دوشخصیکوری و متقاطع فقط با ۱۲ شرکتکننده انجام شد و توسط یک شرکت صنعتی تأمین مالی شد. در ادامه نتایج، محدودیتها و افرادی که ممکن است به استفاده از آن علاقهمند شوند، بررسی میشود.
کتون آیکیو در مسابقه کِپ اپیک کتونها را بالا برد اما تأثیری نداشت
در مسابقهٔ هشت روزهٔ کِپ اپیک، شرکتکنندگان روزانه دو بار نوشیدنی کتون آیکیو مینوشیدند و به حدود ۱ mM کتون در خون رسیدند، اما خستگی، ضربان قلب، سرعت واکنش و سرعت بهبودشان مشابه گروه دارونما بود. این آزمایش دو‑نهایتدار در شرایط واقعی مسابقهای بر روی R‑1,3‑بوتاندیول انجام شد، نه در آزمایشگاه. نویسندگان نتیجهگیری کردند که کتوستازی ملایم اثر مثبتی نداشت و نباید بوتاندیول را با استرهای کتون اشتباه گرفت. با تنها ۱۸ شرکتکننده، مطالعه محدودیتهای جدی دارد، اما برای کسانی که قصد خرید نوشیدنی گرانقیمت کتون برای بهبود ریکاوری دارند، هشداردهنده است.
۱۰۰ گرم کربوهیدرات در ساعت سواران دوچرخهسوار را سریعتر نگه داشت — و گلیکژن دلیل نبود
چهار ساعت پس از یک سوار سخت، دوچرخهسوارانی که با ۱۰۰ گرم کربوهیدرات در ساعت تغذیه میکردند، نسبت به آنهایی که ۶۰ گرم میخوردند، کمتر توان خود را از دست دادند. جالب اینجاست که گلیکژن عضلانی آنها تقریباً یکسان بود. این مطالعه تصادفی، دوسوکور و متقاطع با ۱۵ مرد آموزشدیده نشان میدهد که چیزی فراتر از صرفهجویی در گلیکژن در عملکرد وجود دارد. در ادامه به جزئیات پروتکل ۱:۰٫۸ گلوکز‑فروکتوز، نحوهٔ استفاده از آن، و کسانی که باید این روش را رها کنند میپردازیم.
رودیاولا رُزا: پیشورزشی بدون استیمولانت برای کاردیوهای سنگین؟
یک آزمایش مقطعی در سال ۲۰۱۳ نشان داد که دوز تک ۳ mg/kg رودیاولا رُزا، یک ساعت قبل از مسابقهٔ ۶ مایلی دوچرخه، زمان تمام کردن را از ۲۵٫۸ به ۲۵٫۴ دقیقه کاهش داد. ضربان قلب در گرمکردن از ۱۴۰ به ۱۳۶ bpm افت کرد و احساس سختی تمرین از ۶٫۶ به ۶٫۰ کاهش یافت. این بهبود حدود ۱٫۵٪ است و بر پایهٔ نتایج ۱۸ شرکتکننده است، بنابراین شگفتانگیز نیست. با این حال، کاهش حس تلاش میتواند برای ورزشکاران استقامت که بهدنبال ارتقاء عملکرد بدون کافئین هستند، گزینهٔ جذابی باشد. در ادامه به بررسی دادهها و نکات عملی میپردازیم.
آستاکسانتین در چهار روز زمان خستگیپذیری دوچرخهسواری را از ۷۲ به ۸۵ دقیقه ارتقا داد
در یک کارآزمایی تصادفی کوچک، چهار روز مصرف ۲۸ mg آستاکسانتین در روز باعث افزایش زمان خستگیپذیری دوچرخهسواری از حدود ۷۲ به ۸۵ دقیقه (حدود ۱۸٪) شد. این پروتکل همچنین افزایشی در نشانگرهای آسیب عضلانی (CK و LDH) و اکسیدسازی چربیها (MDA) پس از دوپینگ سخت با ۷۵٪ VO₂max را محدود کرد؛ در حالی که نشانگرهای التهاب و مصرف سوخت تغییری نکردند. دوز مورد استفاده بسیار بالاتر از مقادیر معمول در مکملهای تجاری بود و مطالعه فقط شامل ده مرد جوان بود. در ادامه جزئیات عددها و استدلالهای علمی بررسی میشود.